De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0495/25.28.61:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Een goede quizvraag voor binnen twee weken tijdens onze jaarlijkse Bambrugse quizavond zou kunnen zijn onder de rubriek “Sport”. Wie is de beste voetbalploeg van de twee, Bambrugge of Ardennen, na de twee confrontaties van dit seizoen? Ik weet het alleszins niet en het antwoord hierop is aartsmoeilijk.

 

Een waarheid als een koe is echter dat hun aanvallers gisteren iets snediger en succesvoller waren dan de onze en ons driemaal mooi te grazen namen. Onze fiere kopkes hingen dan ook om 16h45 ietwat naar beneden om er gelukkig mee te zijn. En dan nog te zeggen dat hun ex-Bambruggenaar Bram Thomaes zijn TGV in de remise had laten staan voor een gele strafzondag.

Eventjes wachten nu want mijn duim en wijsvinger doen wat pijn bij het te moeten neerschrijven tegen de goesting van zoveel goeds over Ardennen. Das normaal mijn gewoonte niet maar ik moet objectief blijven ook in mijn gedachtegang. Iemand anders zal er zich allicht gelukkiger door voelen en dat is Frank Thomaes, de pa van Bram en jarenlang trouw supporter in Bambrugge.

Gewoontegetrouw was de bende geel-zwarte aanhangers afgezakt naar Etikhove om er onze jongens alweer een hart onder de riem te steken. Een paar waren achtergebleven omdat ze zich te dik gegeten hadden op ons jaarlijks Lentefestijn van 18 en 19 maart in de St-Annazaal. Terloops, alweer een grandioos succes en een overgelukkige kassier.

Lange Walter was op post om in de Vlaamse Ardennen zijn roekeloze stem en onuitputtelijke begeestering te komen tonen. De ouders van Bram zochten hem op om tussen de oude garde wat feestvreugde te beleven. Groot was de verrassing toen Frank een tong werd gedraaid door Walter dat zijn bril ervan scheef trok. Toen Anjo, de vrouw van Frank zich aanbood voor een kus, riep ik naar Walter zijn mond dicht te houden, wat hij ook deed.

Gelukkig dat de heer Buysse zijn fluit liet horen om het voorval af te ronden en de match in gang te zetten. Ardennen had in de eerste helft het wind- en terreinvoordeel maar niettemin was het Bambrugge die bijna opende toen in de 8e minuut een lelijke vlaai van ons Arijsken te pletter spatte op de tegenwerkende dwarslat. Een verwittiging aan het adres van Ardennen dat we gekomen waren met de intentie om te winnen om onze klassering in een beter kleurtje te zetten dan het licht rode van de voorbije weken. Ardennen dacht net hetzelfde om uit de gevarenzone te raken van een degradatie. De toeschouwer kon er alleen maar plezier aan beleven en dus waren we vertrokken voor een spannende en aangename partij op het scherp van de snee uiteraard.

Een minuutje na het oplawaai van Tim werd het bibberen in het Bambrugse kamp toen Xavier balverlies leed en Van Weehaeghe’s harde trap bijna de dwarslat zoende. In de 16e minuut werd Pieter-Jan zwaar aangetrapt door Brecht De Rouck waarop een te brave Buysse het gele karton in de achterzak hield. De hele Bambrugse aanhang steigerde als een bende wilde paarden zo erg waarop het dak van de staantribune lichtjes omhoog veerde. Erg werd het helemaal toen diezelfde De Rouck vijf minuten later na een voorbereidend werk van Simoens en Polet, ons op achterstand zette en de 1 – 0 als een lelijke eend ons aankeek. Eerlijk gezegd we stonden erbij en keken er naar tot we het onheuglijke nieuws kregen dat ons netten zwanger waren van ene De Rouck, de verkrachter.

Bambrugge liet het vooralsnog niet aan zijn hart komen en Tuur en Ali vlamden in de 24e en 28e minuut naar de grote kooi van Dirinck om ook, als verkrachters de niet zo welvoeglijke titel mee te krijgen. Het lukte helaas niet om hun netten bol te krijgen.

Het bleef aangenaam heen en weer gaan dat het een lieve lust was om te aanschouwen. In de 35e minuut kregen we echter een tweede verwittiging onder onze neus gewreven toen hun nummer 19 met name Covent zijn kogel gedreven door de felle wind ons in droefenis ging brengen. Gelukkig vloog zijn pegel rakelings over. Tussendoor had De Rouck een tweede keer Pieter-Jan aangetrapt zonder dat Buysse er graten had in gezien en het geel weer niet uit de zak werd gehaald. Trop is teveel dacht Pieter-Jan en hij revancheerde zich te duidelijk op het goed uit de kluiten gewassen onderstel van Brecht. Het gele bidprentje verscheen nu toch uit Buysse’s vestzak tot ongenoegen van de huilende troep Bambrugse supporters. Net voor affluiten werd ook Polet bedacht met een te goedkoop geel karton voor het in de grond boren van ons Timmeke net voor onze zijlijn. Het awoertgeroep was te horen tot op de markt van Oudenaarde.

De rust was sneller om dan eerst gedacht en algauw liet de heer Buysse de 22 gladiatoren terug de strijdarena betreden in de hoop het talrijke publiek verder te laten genieten van het heerlijke spektakel. Bambrugge had nu het wind- en veldvoordeel voor zich in de hoop het laken naar zich toe te trekken. Het duurde toch nog een tiental minuten vooraleer ik een spannende gebeurtenis kreeg aangeboden om te noteren waarop mijn bic om wat verwarming bedelde in mijn binnenzak. Het verzoek werd niet ingewilligd omdat net ervoor een vrijschop van Tim op de kop van lange Xavier belandde en we hoopten dat hij zijn kopslag tegen de nukkige netten zou prikken. Zijn prik belandde rakelings naast de verkeerde kant van de treiterige paal. Twee minuten later werd het helaas 2 – 0. Immers Covent zette zijnen 44 in de etalage van de beste schoenenwinkel en dreef zijn knal onherroepelijk tegen onze wanhopige netten. Wij dachten nog eventjes aan een buitenspelsituatie maar knielden algauw voor het meesterschap. De verdubbelde Ardense bonus deed hen dromen van een driepunter die in het verschiet lag.

Een te lakse man in het zwart liet van dan af hun keeper te veel vrijheden in het zich permitteren van de hobby “tijdrekken”. We waren een uur bezig, dus moest er nog een halfuur gespeeld worden. Een kleine verwittiging aan het adres van Dirinck ware voldoende geweest om zijn geliefkoosde spelletje te stoppen maar nee. De heer Buysse die trouwens controle had liet dit voor ons alvast frustrerend gedoe toe tot aan het eindsignaal. Wat jammer toch en een dikke foei.

Hun droom kreeg echter een flinke knauw toen Polet zich een tweede keer vergreep met een onbesuisde tackle op de benen van Tim. Een tweede geel werd hem onder luid applaus van de Bambrugse aanhang onder zijn bleke neus geduwd en hij mocht opstappen richting de douches. Leep als ze waren begonnen die van Ardennen een minutenlange discussie met de ref over het al dan niet toekennen van een geel karton. Resultaat weerom twee minuten naar de vaantjes om onze wil op te leggen en we weer onder de noemer “dupe” geklasseerd werden.

Nog twintig minuten voetbal met een 2 – 0 achterstand en zij met 10 man verder. Hoe konden we dit nog oplossen??? Het antwoord was simpel. Na mooi voorbereidend werk van een snuggere Covent en een pientere Cadron zette Van Keymeulen ons te kijk met de kers op de taart van een 3 – 0. Het antwoord was ……….. niet dus.

De rest was praat na de vaak. Stef legde nog af naar Pieter-Jan die met zijn frustratie weg kon met een doelpunt en aldus toch zijn revanche kreeg. De 3 – 1 gaf een troosteloze indruk vooral wie met een Bambrugs hart rondliep om er nog lang naar te kijken.

Het gebeurt niet dikwijls, maar ik voelde me zo ongelukkig dat ik onmiddellijk in mijn wagen kroop en met mijn madam huiswaarts reed. Toen ik de radio aanzette hoorde ik Will Tura uit volle borst zingen “Arme Jo”, waarop ik de knop aan-uit bijna verbrijzelde…Frank zal het graag lezen, nietwaar Frank?

Wat zeggen ze de Vlaamse Ardennen zijn mooi om te bezoeken met zijn Taaien- en Eikenberg. Voor mij niet, ik heb er mijn buik van vol, ze zullen mij hier niet meer zien.

Volgende week alweer een match op het scherp van de snee met het bezoek van de leider en al kampioen Melsele op onze Lindekouter. Een driepunter zou een prachtig resultaat zijn al komen dromen niet altijd uit. Ik duim alvast en u beste lezer toch ook? Voetbal een feest, jawel als je wint. De keerzijde is soms moeilijk om te verteren met de indigestie waarmee ik nu zit.

Tot zondag,

 

Uw verslaggever Yvan.

 

Scheidsrechter: Dhr. Buysse Kurt

Ploegopstelling: Niels Wittebrood, Stef Van Der Hoeven, Tim Aelbrecht, Tuur De Meerleer (’76 Michiel Van Dorpe), Tim Arijs, Pieter-Jan Haegeman, Kevin Goossens, Xavier Arnolis (’76 Ruben De Mesmaeker), Jari Bauwens, Andy Van Laethem, Simon Duchi.

 

 

Laatste Nieuws

31/03 01/04 LENTEFESTIJN

04/03 Footlunch

06/02 Tombolanummers

Lees meer...

10/12 Afgelasting eerste ploeg

Het Organisatie Comité heeft beslist om voor zondag 10 december 2017 over te gaan tot een algemene afgelasting.

28/12 + 29/12 Indoor voetbalstage

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone 053/62.74.00 Kantine

Phone0495/25.28.61 Jeugdcoördinator Geert

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be