De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0486/57.11.07:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Een spannende partij kreeg een noodlottige wending in de 69e minuut toen een Bambrugse penalty werd gemist en zodoende de stand niet 1 – 2 werd maar het scorebord onbeweeglijk de 0 – 2 toonde.

 

Robur was naar de Lindekouter afgezakt om er toch met geen lege handen te moeten terugkeren en dat lukte hen. Fier als een gieter namen ze de drie punten mee naar het Scheldegebied tussen Hamme en Dendermonde. Wij, wij werden afgedroogd met 0 – 2 al had het evengoed 0 – 3 kunnen zijn. Simon redde uiteindelijk de meubelen op het einde van de match met een ultieme beenveeg van de doellijn.

De partij startte aangenaam en snedig. Bambrugge wist dat ze dit keer hun supporters waar voor hun geld moesten aanbieden na de match van de gemiste kansen van vorige week. Op een eerste dikke kans viel niet al te lang te wachten. De klok had net de vierde minuut aangeklikt toen een galante vrijschop van Jeffrey vanop dertig meter keeper Suls bijna verraste en deze het leder uit zijn vingertoppen moest laten glijden. Vriend Tim Arijs kwam echter 2 centimeter te kort om onze eerste tegen de vol goede moed en gretig wachtende netten te duwen.

Meer en meer stelden we vast dat Robur het middenveld overheerste en we zienderogen onze Tuur misten om het tij aldaar te kunnen keren. Wie baas is van het middenveld trekt meestal het laken naar zich toe en wint. Ook onze “bizon” Michaël moest forfait geven. Met die twee heren, waar we gerust elke oorlog aankunnen, er niet bij scheelt dit altijd een dikke slok op onze borrel in het gevechtsgebied tussen beide penalty-zones.

Zo ook , in de 14e minuut toen Quintelier een vrijschop mocht trappen in ons penaltygebied waarbij menige Bambruggenaar, inclusief keeper Niels een snipperdag dachten te moeten nemen. Geen één ging van de grond, iedereen keek naar iedereen behalve lepe Van Spitael die torenhoog opsteeg en als een nijdige wesp zijn angel nog wat dieper in onze slappe netten prikte. Echt een verfoeilijk doelpunt. Ik vergat nog te vermelden dat een paar minuten eerder de stand anders had kunnen wezen toen Tim een sublieme doorsteekpas versierde naar Kevin maar door het Moerzeekse sluitstuk met een beenveeg van de doellijn werd geschraapt. Toch jammer dat het alweer zo moest lopen. 0 – 1 en we hebben het de laatste tijd zo moeilijk om een achterstand in te halen. Robur bleef ons overtroeven op het middenveld dat het pijn begon te worden aan die twee bollen net onder ons zwaar gefronste wenkbrauwen. Stef Van der Hoeven verzette nochtans hemel en aarde om het tij te keren maar stond er bij momenten teveel alleen voor. Eerst kopte hij een voorzet van Tim mooi maar rakelings over en vervolgens werd zijn harde kopbal door Suls met een uppercut van een boks slag weggemept.

We waren 36 minuten ver toen ze met twee uitbraken van Moerzeke. Stormende hand trokken ze richting de gapende doelmond van Niels. De ene zette nog voor aan de tweede die de gemaakte goal verkwanselde. De 0 – 2 werd hen vooralsnog niet gegund. Rond de 43e minuut ranselde een nu attente Niels een harde patat uit zijn kooi van Van Buyten. Hij was zo tevreden van zijn redding dat hij beide handen bespuwde met het teveel aan kwijl uit zijn mond en het daarna nog lekker openwreef.

De rust kwam eraan en in de tribune zag ik plots drie pinguïns staan. Waren die overgevlogen ??? vanop de Zuidpool of waggelend naar hier gesukkeld. Wie zal het zeggen. Het bleek, toen ze door de handen van oud duivenmelker lange Walter werd gepamperd en op geslacht werden onderzocht om een mannetje en twee wijfjes te gaan. Groot was dan ook de verrassing toen het mannetje zijn bek opendeed tot zijn om liefde vragend wijfje. De stem werd herkenbaar als zijnde die van Tackaert. Fijn Koen om zo uw “menage à trois” voor het grote publiek geheim te houden. Enige voorbereiding tot de bekendmaking ware beter geweest toen het jongst wijfje “en plein publique” de vraag stelde “ wat is dat een “menage à trois”. Koen maar best dat niet iedereen Frans verstaat nietwaar.

Enfin, we startten de tweede helft zoals de eerste in de hoop een doelpuntje te kunnen scoren. Maar algauw moesten we verder in de arena met 10 krijgers. Toen in de 51’ onze brave Jari volgens de krant de noodrem hanteerde op de doorgebroken De Coninck. Na de match vertelde Jari mij dat hij rood werd aangenaaid door die lepe De Coninck. De man voelde Jari afkomen en vertraagde waarop hij zijn zogezegd aangetrapt been tussen de twee van Jari stak om zich daarna als vermoord te laten neervallen. Ik zag de onschuld in Jari’s ogen en geloofde hem waarop ik hem troostte dat ik er een paar regeltjes ging over schrijven om zijn onschuld te bewijzen.

De druk werd uiteraard groter en groter en het zag er niet goed uit. Het water was dan ook ijs- maar ijskoud toen in de 66e minuut Van Buyten met een schot van net over de middenlijn onze Niels, die te ver uit zijn doel stond, ons een douche bezorgde om rillingen van te krijgen. De 0 – 2 verscheen genadeloos op het troosteloze scorebord.

Enige hoop op beterschap werd ons aangeboden toen Van Hoey ons Arijsken hardhandig ten val bracht en scheidsrechter Lorie zijn fluit in de mond stak om er penalty voor te fluiten. Kevin bood zich aan maar miste helaas of anders gezegd doelman Suls pareerde uitstekend de strafschop.

Keerpunt van de wedstrijd mag je wel zeggen. Van Spittael mocht onze lieve Heer danken toen hij slechts geel kreeg van Lorie voor een altijd rode overtreding op het onderstel van Jeffrey.

Het begon er meer en meer op te lijken dat Robur eerder de derde ging maken dan wij de eerste en het was bijna van datte zoals ik bij de aanvang van het verslag aanmerkte. De inhaalwedstrijd werd aldus afgesloten met een nederlaag. Of ze verdiend is of niet laat ik aan uw mening over. Feit is dat we met Tackaert, De Meerleer en Keymolen drie belangrijke pionnen missen dat ons combi-voetbal terug omhoog kan krikken. Het samenspel is wat zoek maar laat ons niet al te negatief worden. Mensen, de winter zit er bijna op en de lente doet  stilaan zijn intrede, tijd voor veel positieve dingen waar we ons kunnen aan optrekken.

Volgende week onze uitwedstrijd op Voorde. Ik zal er zeker zijn en u moet er altijd zijn wil je de naam van Bambrugs supporter blijven behouden. Ik zie u daar allen met een dik zeel in de hand waar we voor onze ploeg allen in dezelfde richting gaan aan sleuren, ja toch.

Tot zondag,

 

Uw verslaggever, Yvan.

 

Scheidsrechter: Dhr Jochim Lorie

Ploegopstelling: Niels Wittebrood, Stef Van Der Hoeven (72’ Xavier Arnolis), Michiel Van Dorpe (72’ Simon Duchi), Tim Aelbrecht, Maxime Seminck, Tim Arijs, Pieter-Jan Haegeman, Kevin Goossens, Jeffrey Snauwaert, Jari Bauwens, Andy Van Laethem.

 

 

 

Laatste Nieuws

KRCB bestaat 70 jaar!!!

13/06 DEMOTRAINING DEBUTANTJES

28/04 - 29/04 KAMPIOEN Reserven en A-Kern

 

 

1/5 Nieuwe kledingsponsor JAKO

29/04 KME  MACHELEN    -   KRC BAMBRUGGE       1    -    2

 

Drie weken geleden stonden we vijf punten achter op onze concurrenten Jong Zulte en Munkzwalm. We werden beschouwd als zijnde ‘dood en begraven’. Ze hadden echter niet goed de Bijbel gelezen waarin staat dat ooit de doden zullen verrijzen. Beide ploegen hadden ondertussen her en der wat van hun kampioenenpluimen verloren.

Lees meer...

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone053/62.74.00 Kantine

Phone0486/57.11.07 Jeugdvoorzitter Lieven Welleman

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be