De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0486/57.11.07:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Toen ik deze morgen na een wazige onaangename droom ontwaakte en de wekkerradio aanzette werd ik door mijn vrouw haar lievelingszanger Will Tura met een voor mij althans treurig nummertje verwelkomd. Hij zong namelijk het liedje “Hopeloos”. Niet bepaald een leuke beginner om aan dit beschrijf van deze zware nederlaag te beginnen. Het mag u bekend zijn dat onze ploeg in de hoek zit waar meestal de klappen vallen. Leuk is anders om dit telkens de moeten meemaken.

 

Trainer Levi had nochtans de voorbije week veel werk gestoken in de tactische besprekingen met zijn soldaten om de voorbereidingen op het geplande “Ardennenoffensief” tot een goed einde te brengen. Hij had het goede voorbeeld gevonden bij de Amerikaanse generaal Patton die in 1944 op de heuvels van Bastogne de Duitsers in de nederlaag en bijhorende ondergang duwden. Onze generaal Levi zou op de heuvels van de Grotenbergse hoogvlakte het hem trachten na te doen. Maar het kan “Verkeeren” leerde ons ooit ene Brederode en zo geschiedde. Leest u eventjes mee met mij hoe deze strijd op de Zottegemse molhoop voor ons een “echt” Waterloo werd.

We startten snel en snedig en onze commandant had zijn verkenners, stormfusiliers, ontmijners en zware kanonnen goed opgesteld. Al na tien minuten kon de Grotenbergse bordjesman de ladder op, toen na een fel bevochten duel onze Kevin zijn voorzet tot bij prijsbeest Michaël kreeg. Hij beloonde dankbaar dit aanbod met een eerste voltreffer. Elene-Grotenberge schuwde echter de confrontatie niet en vloog er soms hard in. In de 16e minuut mocht Van der Haegen bij de scheids langsgaan voor een geel velleke voor een gemene overtreding op onze spits Kevin. Het eerste kwartier was om, we hadden het overwicht en stonden voor. Meer konden we ons zelf niet wensen tenzij een tweede treffer. Grotenberge bleef de grove borstel hanteren op onze krijgers die ten aanval trokken. Zo mocht nu Callaert aanschuiven bij een correct leidende Van der Linden voor een geel karton voor een onwelvoeglijke overtreding op de enkels van onze Keymolen. Vijf minuten later kregen we de schrik om het lijf en bekroop ons de angst toen hun beste man Vincent De Leenheer leep uitbrak en Niels hierop te laat reageerde. Gelukkig dat hordenloper Jari in zeven haasten was teruggekeerd om het onheil op de doellijn weg te rammen. Nog hadden ze hun lesje niet geleerd bij Grotenberge, toen in de 35e minuut voor de derde keer nu De Nauw zich vergreep opnieuw op het onderstel van Michaël. Hun trainer Sandy Casieris maakte er zich terecht boos om. Voor Bambrugge werd het nu wel teveel van het “goede” met dat gele kaarten gedoe. Een voortreffelijk leidende man in het zwart verzekerde ons van een onpartijdige leiding.

We naderden het einde van de eerste helft toen plots in de 44e minuut een schermutseling voor ons doel plaatsvond. Met een kiekenpootje van De Nauw door menige benen belandde zijn ei tegen onze totaal verraste netten. 1 – 1.

Iedereen trok naar de warme en mooie kantine van dit nieuwe sportcomplex op de hoogvlakte van de beginnende Vlaamse Ardennen. Twee ijsberen bleven echter achter in de ijzige wind die heerste op het veld. Met name vriend Armand, schoonvader van onze jarenlange trouwe verdediger Gerdy en uw onderdaan, schoonvader van uw 14- jarig verblijvend Bambrugs liefdeskind Ruben. Twee zeventigjarigen die nog de tweeden wereldoorlog konden meegemaakt hebben. Plots kwamen we in contact met een lieftallige Grotenbergse dame die het lief bleek te zijn van reservespeler Jeroen Schoukens wiens zus het lief was van Stef Vermeulen. De verbroedering werd aldus afgesloten tussen jong en oud. Het lieve meisje met de mooie ogen en het leuk gezichtje stapte daarna verder niet nadat ze ons uit haar mondje een ontvallende opmerking stuurde dat ze het niet leuk vond dat haar ventje kou zat te krijgen op de bank. Ter info hij zou er blijven zitten tot de …89e minuut.

De tweede helft startte weer snedig en snel maar dit keer deed ook de tegenpartij zijn duit in het zakje. Stef kwam erin en Roy ging eruit. Beide partijen hielden mekaar in evenwicht vooral in aanvallend opzicht. Voor ons als toeschouwers was het zeer aangenaam om waar voor ons geld te krijgen.

Rond de 55e minuut werd een vlotte combinatie van Ali en Tim uitgetekend op het kunstgras. Arijsken eindigde met een harde knal nipt over de dwarslat. Nog geen minuutje later werd een doorbraak van Stef door De Nauw verijdeld in hoekschop. We keken op de klok en die toonde net de zestigste minuut. Nog een halfuur te spelen. Zouden we weer afgaan op een gelijkspel zoals vorige week. Nee toch??? We werden uit onze niet verhoopte voorspelling abrupt verkracht toen in de 60e minuut en een paar seconden een beer van een vent met name De Leenheer op rechts uitbrak en krachtig voorzette op Van der Eecken. Deze laatste bediende goed in de voeten, de aanstormende van Slembroeck. Met een haast onhoudbare vlaai liet hij ons broek tot op onze knieën zakken en daar stonden we dan alweer met een 2 – 1 achterstand aan ons broek.

Bambrugge plooide echter niet en gaf zich zomaar niet gewonnen. De ganse ploeg trok aan het zelfde zeel op zoek naar de gelijkmaker……

Dat lukte ons wonderwel in de 68e minuut toen één door Michaël getrapte hoekschop zich een weg zocht tussen 16 hoofden en 32 benen in hun penaltyzone. Een beentje of was het een hoefje van Stef Van der Hoeven verschalkte vriend en vijand. Hij vond het kleine gaatje juist naast de paal.

Het scorebord toonde met veel moeite door de ijzige wind de 2 – 2.

Wat ons de laatste twintig minuten nog overkwam, gaan we vlug overlopen teneinde de pijn van deze nederlaag niet langer te rekken dan nodig is. Eerst stoofde ons Knockaert een lelijke peer toen die in de 73e minuut ons mooi te grazen nam op het kunstgazon. Acht minuten later was het nu de beurt aan De Leenheer die ons een rotte appel uitdeelde en zijn uitbraak tot een goed einde bracht. Aan Niels netten kleefde de stinkende brij. Als klap op de vuurpijl kregen we drie minuten voor affluiten onze vijfde aangesmeerd door Van der Eecken na onfortuinlijk balverlies. Hij koos het hazenpad en liep als een wild konijn onze boswachter Niels radeloos voorbij. Ik durfde niet meer opkijken naar het scorebord want die vijf was er echt teveel aan.

Een goede scheidsrechter bespaarde ons de lange naspeel minuten en floot het voor ons mislukte “Ardennenoffensief jaartal 2017” naar de geschiedenisboeken. Wie nog wil, kan het nog nalezen onder rubriek “Veldslag op de Hoogvlakte van Grotenberge anno 2017”. Van winst of verlies werd aan de kop van het verhaal geen aandacht geschonken uit eerbied voor de Bambrugse jongens.

De pijn is nu voor ons heel groot, hoe moet het verder en wie kan de steel op de goede vork krijgen om de komende weken het tij te keren dat we niet belanden in de rechterkolom van het klassement. Onze jongens waren moe en teleurgesteld bij het verlaten van de arena. Bij de ploeg uit het Zottegemse enkel blije gezichten op eentje na. Dat liefje van Jeroen Schoukens die 2 minuten had mogen meedoen. Hadden Armand en ikzelf onze schouders aangeboden, ze zou erop uitgeweend hebben. Onze twee madammen in de tribune hielden echter een oogje in het zeil opdat we toch onze manieren gingen houden.

We reden direct huiswaarts en vonden het niet gepast om de nederlaag door te slikken in de euforisch gevulde kantine waar de overwinningsgezangen tot ver buiten het stadion te horen waren.

En nu? We staan met 1 punt op 12 uit de laatste vier wedstrijden. Opgeven doen we nooit, vergeet dat niet. Volgende week onze thuismatch tegen de voorlaatste in de reeks met name Buggenhout, de minst scorende ploeg van ons allemaal en redelijk wat doelpunten tegen. Zou het nu niet echt eens lukken om de Lindekouter weer in vuur en vlam te krijgen. Ik hoop het ten stelligste.

Mag ik u nog een aangename week met veel voetbalgenot toewensen en zal blij zijn u allen in grote getale terug te zien op onze altijd gedreven Lindekouter. Veel leesplezier.

Tot zondag,

 

Uw verslaggever, Yvan.

 

Scheidsrechter: Dhr. Van der Linden Lowie

Ploegopstelling: Niels Wittebrood, Roy Janssens (46’ Stef Vander Hoeven),Tim Aelbrecht, Tuur De Meerleer, Maxime Seminck, Tim Arijs (65’Pieter-Jan Haegeman), Kevin Goossens, Jeffrey Snauwaert, Jari Bauwens, Michaël Keymolen, Andy Van Laethem (78’ Nicolas Schamp).

 

 

 

Laatste Nieuws

13/06 DEMOTRAINING DEBUTANTJES

28/04 - 29/04 KAMPIOEN Reserven en A-Kern

 

 

1/5 Nieuwe kledingsponsor JAKO

29/04 KME  MACHELEN    -   KRC BAMBRUGGE       1    -    2

 

Drie weken geleden stonden we vijf punten achter op onze concurrenten Jong Zulte en Munkzwalm. We werden beschouwd als zijnde ‘dood en begraven’. Ze hadden echter niet goed de Bijbel gelezen waarin staat dat ooit de doden zullen verrijzen. Beide ploegen hadden ondertussen her en der wat van hun kampioenenpluimen verloren.

Lees meer...

31/03 01/04 LENTEFESTIJN

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone053/62.74.00 Kantine

Phone0486/57.11.07 Jeugdvoorzitter Lieven Welleman

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be