De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0486/57.11.07:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Na de smadelijke nederlaag van vorige week op Appelterre waren onze Heren-voetbalspelers het aan hun trouwe honkvaste aanhangers verplicht een potje voetbal te presenteren om u tegen te zeggen, zodat ze voldaan en tevreden huiswaarts konden keren.

 

De Lindekouter lag er nog wat mistroostig en treurig bij en had nog de tranen in de ogen na het debacle van 11 december 2016. De uitslag toen hoef ik niet te vermelden want het zou teveel pijn doen. De mist deed dan ook zijn uiterste best om het schaamrood op de wangen van het merendeel der spelers te verbergen. Wie geen blaam trof waren voor gisteren de twee nieuwkomers in de ploeg met name Pieter-Jan (wekenlang gekwetst) en Stef (een week geschorst na zijn onterecht rood op Stekene). Deze twee deden er dan ook alles aan om het geschonden vertrouwen van de ganse geel-zwarte aanhang te herwinnen van de rest van de spelers. Dat dit lukte hoeft geen twijfel, de eindstand was alleszins duidelijk en veelzeggend genoeg.

Voor de laatste wedstrijd in 2016 mochten we thuis het Waaslandse Kruibeke ontvangen. De partij startte niet al te vlug. Bambrugge bang om niet te hervallen in wat vorige week gebeurde en Kruibeke blij dat het er niet al te vlug aan toe ging. Het werd wat aftasten naar mekaars zwakke punten. Bij Kruibeke waren die rap gevonden en in de 4e minuut zwiepte een kwieke Arijs het leder in volle kracht over de dwarslat van Schroyens. Hun keeper werd er bleek van en schrok zich een bult van dit plotse oplawaai. Bambrugge voelde meteen aan dat hun verdediging te pakken was en zette hun tempo in een hogere stand.

Net voor de tiende minuut verstreken was, mocht mijn pen zich neervlijen op het blanco velleke papier om haar  eerste blauwe krabbels als herinnering aan te stippen. Zo noteerde ik aldus een prachtig inzenden van een sterke Tim Arijs op het hoofd van Roy Janssens. Hij devieerde wonderbaarlijk dit witte ding schuin voor doel waarop hun keeper met enig mooi plukwerk zijn kunsten mocht tonen. Een eerste verdiend applaus trachtte zich door de mist te boren op zoek naar de blauwe hemel. Het deed deugd aan alle geel-zwarte hartjes waarop we al een tijdje moesten wachten. Kruibeke zag het gevaar, zoals de vloed van de zee, op zich afkomen en begon uit een ruwer vaatje te tappen. Eerst legde De Bondt onze mooie jongen Roy onwelvoeglijk tegen de onzachte grasmat waarop een goed leidende ref niet twijfelde en direct een geel velleke onder de neus van de Kruibeekse stoute jongen stak. Vervolgens deed Van Havere het zelfde met die andere mooie jongen en voor mij althans “man van de match “ onze Stef. De man in het zwart twijfelde nu wel en hield de kaart op zak.

Van enig gevaar langs Kruibeekse kant was nauwelijks sprake en viel er geen enkele gevaarlijke situatie te bespeuren. Ik veronderstel dat ze hun geslepen Reinaert thuis hadden achtergelaten of er zelfs geen hadden. Enige opwinding maakte zich meester op de Lindekouter toen in de 23e minuut zij een vrijschop aan de rand van onze zestien mochten nemen. Maar zelfs dat lukte niet waarna we weer genoten van het spel van onze “zich herstellende geblameerde” jongens.

De volgende tien minuten waren een maat voor niks en werd er holder de bolder voetbal op de mat gelegd dat het niet leuk meer was om te aanschouwen. Slechte passen begonnen pijn aan de ogen te doen en het aanvalsspel haperde in zijn raderwerk waarbij hier en daar een kamwieltje niet meedraaide. Mooie jongen Tacki vond het stilaan welletjes en veranderde het geweer van schouder. Zijn inzet en werklust werd een voorbeeld van vaderlandsliefde voor zijn ploeg. Hij wurmde zich door een paar vijandelijke “groen-witte” benen en bediende meesterlijk ons Timmeke. Arijsken bedankte eerst met een hoofse buiging en zwierde daarna de bal als een ballon de hoogte in. Het doelpunt hing zowaar in de lucht. En zie wat gebeurde, ons elftal kreeg zoals weleer de goesting om te scoren en ging op jacht naar een doelpunt. Dat kwam er vlugger dan eerst gedacht want ……… Een mooie aanval over verschillende stations kwam in de voeten van Stef. Hij keek rond en zag onze zwarte panter Roy komen aangesneld. Roy talmde niet en bediende op zijn beurt de gebaarde leeuw Pieter –Jan die met zeven mijlslaarzen kwam aangevlogen. Met zijn klauwen zette hij het witte ding tussen de benen van Schroyens tegen de meer dan overgelukkige netten. Een lust voor het oog voor elke supporter die van mooi voetbal houdt. Pie Jie was back in town en dat hadden we zonet met zijn allen mogen zien. Bordjesman Patrick duwde fier op het knoppeke van de 1 – 0 waarop het gordijntje van de mist net eventjes plaats maakte om het heus aan iedereen te tonen. De tribune was in extase want hoelang was het nu weer al geleden dat we nog eens scoorden? Rekent uzelf maar …

De ban was gebroken en de weg open naar de tweede geruststellende treffer. Die kwam er drie minuten voor affluiten van de eerste helft. Tim Aelbrecht had onder het goedkeurend oog van zijn madam, de toelating gekregen een paar Kruibeekse verdedigers zot te draaien en ze daarna in een knoop te leggen. Nadien bediende hij Stef, die niet egoïstisch, Tim de bal aanreikte. Arijs lukte de tweede van de namiddag waarna onze gelukkige bende wat ging rusten in het kleedhok en er genoot van een warme heerlijke “Gabriëls-Mokafina” koffie. Een beetje reclame voor een sponsor mag ook eens, nietwaar Chris.

Na een kwartier rust riep een robuuste spelleider de 22 spelers tot de orde en hun wettelijke plicht hun aanhang te amuseren met genietbaar voetbal. Dat de onzen dat deden was maar normaal te noemen, gezien hun geschonden blazoen nog wat opsmuk verdiende. Het blazoen werd inderdaad volledig opgeblonken toen na een tien minuten in de tweede helft de 3-0 aan de haak hing te bengelen.

Immers, een meer dan gedreven Stef graaide de bal van tussen de beentjes van een jongeling die er voor gekozen had de groen-witte kleuren van Kruibeke te verdedigen maar daar niet al te goed in slaagde. Stef zond Arijs in het straatje en we kennen Tim als hij in een klein steegje alleen moet lopen zoekt hij altijd naar dat gaatje om eruit te geraken. Dit keer lukte het hem ook. Mevrouw Arijs knipoogde naar manlief terwijl de kleine spruit er zich nog niet van bewust was wat voor moois de papa voor ons allen had verwezenlijkt. Zijn tweede en voor ons de derde van de namiddag. Bravo Tim.

De mist was opgetrokken en meteen ook het wrange gevoel. Alle leed van de voorbije dagen was verdwenen. De Lindekouter, waar het altijd gezellig toeven is, toch al we winnen, tooide zich in de Kerstsfeer van vrede en geluk.

Gedreven door de goesting om nog meer zette Bambrugge hun opponent Kruibeke tegen de muur. Tuurke De Meerleer lanceerde nog eens ons prijsbeest Tim met een heerlijke doorsteekpas terwijl Tacki onder de mooie ogen van zijn lief nog eens volle gas gaf en alles uit de kan haalde om toch maar Stef in ideale positie te brengen. De peter van Stef die net voor mij in de tribune zat was zo in de wolken van deze deugddoende vertoning dat hij het niet kon laten het voetbal levensverhaal van zijn petekind me wereldkundig te maken. Toen hij afsloot met verhaal van de laatste transfer van Zele naar Bambrugge werd zijn petekind door de net ingevallen Nicolas voortreffelijk bediend. Zijn lob was zo mooi dat “peet  Van der Hoeven” er bijna de tranen van in de ogen kreeg. Wat kan voetbal toch mooi en emotioneel zijn. !!

We wonnen met 4 – 0 terwijl de meeste van onze tegenkandidaten met een gelijkspel moesten tevreden zijn.

Het Kerstfeest kon beginnen, voorzitter Gaby en zijn bestuur hadden buiten een verwarmde partytent opgezet met glühwein en alles wat met Kerst te zien heeft. Ze hadden ervoor gezorgd dat het oog ook wat lust door drie mooie bedieningsdames met name de beeldschone vrouw van Steven en van Sandy en de eveneens beeldschone (verloofde- lief- vriendin) van Roy te laten opschenken. Spijtig dat Ruben en ik familiale verplichtingen hadden met het verjaardagfeestje voor zijn zoontje en mijn kleinzoontje Raul of het was heel laat geworden.

Mag ik u namens mezelf, het bestuur, de spelers en alle medewerkers een aangenaam en vreugdevol eindejaar toewensen.

Onze overgang van tweede provinciale naar eerste mag zeker als geslaagd genoemd worden. We verwezenlijkten 27 hard bevochten punten, wie had dat durven voorspellen eind augustus? Niemand denk ik ?

We kijken nu al vooruit wat 2017 ons zal brengen. Ik hoop voor alle mensen die mij lief zijn op een goeie gezondheid, veel gelukkige en aangename dagen en zeker niet te vergeten een heerlijk voetbalverhaal voor ons dierbaarste KRC Bambrugge.

Vrolijke Kerst en een Gelukkig Nieuwjaar 2017.

Tot volgend jaar,

 

Uw verslaggever,

Yvan.

 

Scheidsrechter: Dhr. Van den Haezevelde Peter

Ploegopstelling : Niels Wittebrood, Stef Van der Hoeven (88’ Andy Van Laethem), Simon Duchi, Koen Tackaert, Roy Janssens (80’Erjan Shala), Tim Aelbrecht, Tuur De Meerleer, Seminck Maxime, Tim Arijs , Pieter-Jan Haegeman, Jari Bauwens.

 

 

Laatste Nieuws

KRCB bestaat 70 jaar!!!

13/06 DEMOTRAINING DEBUTANTJES

28/04 - 29/04 KAMPIOEN Reserven en A-Kern

 

 

1/5 Nieuwe kledingsponsor JAKO

29/04 KME  MACHELEN    -   KRC BAMBRUGGE       1    -    2

 

Drie weken geleden stonden we vijf punten achter op onze concurrenten Jong Zulte en Munkzwalm. We werden beschouwd als zijnde ‘dood en begraven’. Ze hadden echter niet goed de Bijbel gelezen waarin staat dat ooit de doden zullen verrijzen. Beide ploegen hadden ondertussen her en der wat van hun kampioenenpluimen verloren.

Lees meer...

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone053/62.74.00 Kantine

Phone0486/57.11.07 Jeugdvoorzitter Lieven Welleman

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be