De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0486/57.11.07:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Pasen, een christelijk feest aan het begin van iedere lente waarbij traditiegetrouw vanuit Rome de paasklokken vertrekken zwaar beladen om de kleine mensjes maar ook de grote mensen te verwennen met al wat lekkers is, als dank voor de voorbije vasten. Altijd een kippenvel moment bij het zien van de gedropte eieren in menige tuin.

 

Ook gisteren werden we door onze spelers in Meerbeke, net voorbij de vroegere aankomst van de Ronde van Vlaanderen, verwend met een geel-zwarte paasklok met daarin een korf met vier dikke paaseieren van het grootste kaliber dat we ons kunnen voorstellen. Eierboer Wim Vermeulen gaapte met grote ogen naar deze pracht van een eiermand, zoiets had hij zelf nog nooit gezien.

Kippenvel, ik had verdikke kippenvel toen ik me neerzette in de volgepropte tribune. En het was deze keer niet van de kou of de bijtende wind maar van de vrees en spanning van wat ons de komende negentig minuten te wachten stond in deze al jaren moeilijke verplaatsing in de uithoek van Oost-Vlaanderen.

Mijn vrees werd waarheid want we begonnen slecht. Al na twee minuten stonden we op achterstand toen een niet zo gevaarlijke corner op het voetje van Stijn De Koker terecht kwam en die zachtjes onze netten bol zette.  1 – 0. Meerbeke zette ons direct met beide voeten op de grond. Mede door het veld- en windnadeel bakten we er de eerste minuten weinig of niks van waardoor de tegenpartij enigszins het overwicht had. Hun nummer 16, met name De Vidts kreeg van de man in het zwart een vrijgeleide om in te hakken op alles wat bewoog en met geel-zwarte kousen rondliep. In de 18e minuut mocht hij zijn derde zware overtreding begaan zonder daarvoor aangesproken te worden. Vanaf de twintigste minuut begon Bambrugge aan het betere passenspel en verhoogde de druk. Meerbeke keek op geen foutje meer of minder om uiteindelijk in de 29e minuut hun eerste verdiende geel te mogen ontvangen voor een gemene streek van Leirens op vriend Tim Arijs.

Twee minuten later had Bram de bal gerecupereerd en verzond een gemeten voorzet tot bij Michaël. De voorzet was ondertussen door de wind van zijn baan afgeweken maar toch kon  Mich  er nog  iets moois van maken. De eindtrap vloog echter hoog over. Rond de 36e minuut kregen we een hoekschop toegewezen. Tim, zoals we gewoon zijn van hem, verzond piekfijn het witte ding tot bij Mich en kopte met een niet mis te verstane buffelstoot naar doel. Enkel Van Houtte stond nog in de weg en borstelde het bijna gemaakte doelpunt opnieuw in corner.

We gingen rusten en ik zat nog altijd met een pak kippenvel op mijn oude lijf. Ik kreeg van mijn liefste vrouw een in zilveren papier gewikkeld paaseitje als troost. Er zat zelfs een knabbelbriefje tussen met de woorden “ kalm blijven, het komt wel goed”. En zo geschiedde ook.

We waren pas drie minuten ver in de tweede helft toen na een listige aanval hun nummer 5 met name Jeroen Somers in de zestien de bal moedwillig beroerde met de hand. De terechte penalty werd door veldmaarschalk Keymolen tegen de strakke netten gezet. 1 – 1. Deze stand keek ons met vertrouwen voldoening aan.

Mede door het veld- en windvoordeel dat wij nu hadden dachten we aan een walk-over van onze ploeg met zijn 11 strijdende leeuwen. Maar verdomme het was Meerbeke dat weer op voorsprong kwam in de 60e minuut. Een verre uittrap van hun keeper De Backer kwam terecht in de voeten van aanvaller Van de Maele. Hijzelf probeerde op zijn beurt een verre trap naar ons doel. Niels stond redelijk uit zijn doel en miskeek zich een beetje op het aankomend gevaar. Tussen de deklat en de hand van Niels verdween het wispelturige ding tegen onze onthutste netten. 2 – 1 en nu?? Met nog een halfuur te gaan en nog twee keer moeten scoren, wilden we zegevierend naar de Lindekouter terugkeren. Op zich geen al te makkelijke opdracht. Maar gelukkig heeft onze ploeg ons al meer dan eens in de positieve zin verrast.

Trainer Levi verving verdediger Simon voor aanvaller Nikolas en meteen beukte onze ploeg met vier aanvallers, gesteund door een Tim Aelbrecht, die voor mij de man van de match was, en zijn compagnon Pieter-Jan op de verdedigende stellingen van Meerbeke.

Ze werden zodoende in de hoek geduwd waar de klappen vallen. Tijdrekken van hun keeper en het gemene duw- en trekwerk van hun verdedigers was het enige dat ze er tegenover konden stellen. In de 69e minuut werd uiteindelijk De Vidts nog goedkoop geboekt voor zijn vorige zes zware interventies. Dit keer was Nikolas zijn slachtoffer.

Bambrugge trapte het gaspedaal nog wat dieper in. Rond de 72e minuut dachten we aan de tweede keer op een gelijkmaker toen Pieter-Jan een sublieme voorzet op Nils versierde en gevat in de voeten schoof. Nils bediende op zijn beurt Michaël die in het straatje wegvluchtte. De spijkerbom, en sorry voor de gelijkenis met de gebeurtenissen van deze week in Brussel, werd door, nogmaals sorry “terrorist” Keymolen naar doel afgevuurd. Zelfs zelfmoordkeeper De Backer had er lijf en leden voor over om het splinterende ding en meegaande knal onschadelijk te maken. Het applaus steeg op uit de tribune voor deze handeling van zowel aanvaller als keeper. Proficiat en het geluk zat hen mee.

Maar niet voor lang echter, want een minuutje later was het wel prijs. Uit de verkregen hoekschop zette Timmeke het witte ding ergens af rond het penaltypunt. Tussen een bos van benen en een scrimmage waar maar geen einde scheen aan te komen was het voetje van onze adonis Maxime de geluksvogel die het balletje de richting instuurde waar het moest terechtkomen. Hun gapende doel natuurlijk. 2 – 2.

Meerbeke ging er nu met de grove borstel door en in de 77e minuut werd bij een uitbraakpoging van Nikolas deze laatste door opnieuw Van de Maele venijnig gevloerd die er dit keer veel te goedkoop geel voor kreeg.

Bambrugge was niet tegen te houden en vocht voor elke morzel Meerbeekse grond en zocht de overwinningstreffer. Rond de 80e minuut hadden onze jongens weer hun listig mandje klaargezet om er hun ei in kwijt te raken in het groene vakje van de doelmond. Voorwaar het lukte nog ook zeg. Bram’s rolletje werd door keeper De Backer als een miniem flagrant gemist. Het scorebord werd bijna verplicht uit zijn hengsels te vallen als het de 2 – 3 moest tonen. Onze bordjesman  Patrick die gisteren vrij van dienst was, wreef zich voldaan in de pollekes en dacht bij zichzelf, nog ééntje erbij en ons broodje is gebakken.

In de 84e minuut haalde Van de Maele, die al met geel geboekt stond, nog eens het hakmes boven op het onderstel van Michaël. Onbegrijpelijk werd hij door de heer Ottoy gespaard van een tweede geel karton.

Drie minuten voor affluiten zette Nils Van Poelvoorde het orgelpunt van deze partij. Immers een sterke Koen had nog de nodige kracht om op rechts uit te breken. Hij werd achtervolgd door twee verdedigers die de rol zienderogen moesten lossen. Collegiaal als altijd zocht hij een medemaat om zijn wit paasei aan te bieden. Nils, de smuller, nam het in dank aan. Met een ongeziene harde streep zette hij de netten bol om er een gaatje in te prikken voor ons vierde eitje. 2 - 4.

Onze geel-zwarten begonnen te feesten en dat zou lang duren in een supporterslokaal.

Nog twee matchen te gaan tegen ploegen die in de rechterkolom van het klassement staan. Dat moet lukken om kampioen te spelen maar we verkopen onze Bambrugse beer pas als hij geschoten is op de heilige grond van de Lindekouter. Liefst volgende week als “Ardennen” het durft riskeren een punt te laten liggen.

Kippevel, inderdaad deze morgen, paaszondag had ik er weer last van en weer was het niet van de kou of de vrees maar van puur geluk toen aan de ontbijttafel met mijn gezin, kinderen en kleinkinderen genoot van de overwinning van onze jongens. We hebben er lang over nagepraat en het deed hartstikke deugd.

Volgende week is er ons Lente-eetfestijn op zaterdagavond en zondagmiddag. Ik hoop er u allen te zien zodanig dat we ook gezellig en lang kunnen keuvelen op onze nakende Kampioenstitel.

Tot dan en smakelijk.

 

Uw verslaggever,

Yvan.

 

Scheidsrechter: Dhr. Ottoy Yannick

Ploegopstelling: Wittebrood Niels, Tackaert Koen, Aelbrecht Tim, Duchi Simon (65’ Schamp Nikolas), Seminck Maxime, Keymolen Michaël, Van Poelvoorde Nils, Arijs Tim (84’ De Meerleer Tuur), Vyverman Sven, Haegeman Pieter-Jan, Thomaes Bram .

 

 

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone053/62.74.00 Kantine

Phone0486/57.11.07 Jeugdvoorzitter Lieven Welleman

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be