De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0495/25.28.61:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

De “Bommels”, eeuwen geleden een prachtig natuurgebied rijk aan moerassen, rietvelden en beemden, gelegen aan de Wetterse scheldedijken, was the place to be voor deze onuitgegeven thriller die door niemand minder dan Hitchkock moet geschreven zijn. De schrijver van deze uitermate boeiende en spannende verhalen was onze geel-zwarte garde genadig en eindigde met een happy-end voor onze ploeg.

 

Wetteren-ten-Ede dat verleden week zwaar onderuit ging tegen Winnik, was belust in eigen huis op weerwraak, ook na hun nederlaag in Oktober tegen ons met 3 – 0. Het zou een harde dopper worden of toch niet? In ieder geval het droop zo van hen af dat ze hun berenvel duur gingen verkopen. Aan de inkom stond alvast een plakkaat met in koeien van letters erop “Het bestuur is niet verantwoordelijk voor gebeurlijke ongevallen voor hartlijders onder ons”. Alhoewel ik er geen ben, kreeg ik het, samen allicht met de ganse meute geel-zwarte aanhangers soms fel benauwd dat mijn keel bijna dichtschroeide tijdens deze 90 minuten durende spannende maar aangename partij.

De match startte gretig, vooral Edeboys legde er direct de pees op en in de tweede minuut kregen ze al een dikke kans aangeboden toen De Vlieghere zijn vleugels ontbond en onze Niels zijn lijf al eens goed mocht strekken voor een redding. Wetteren-ten Ede bleef aldus de eerste tien minuten baas in eigen huis en we moesten het overwicht aan hen overlaten. Maar het eerste gewin is meestal kattengespin en dus herstelde Bambrugge langzamerhand dit overwicht naar evenwicht.

Een mooie combinatie in de twaalfde minuut tussen het drietal Nils, Nikolas en Pieter-Jan opgezet, kende zijn einde met een moeilijke zweefsprong voor keeper Vispoel om onze opener te vermijden.

Bambrugge duwde fel door en dat was zeker niet naar de goesting van Meulenbergh, die met een catchgreep Nils op de grond legde en er zonder fout vanaf kwam, terwijl twee minuten later die zelfde man nu Pieter-Jan ongepast in de grond boorde. Voor de heer Bruggeman volstond deze overtreding met een klein vermaninkje, alwaar dat altijd zeker geel moest zijn. Trouwens een arbiter die het niet zo nauw nam met de geldende voetbalregels en die soms ongepast naar zijn hand zette. De ontstane wrevel was er van de supporters ook naar. Maar soit we zwijgen er verder over.

Een benauwd gevoel maakte zich in de 25e minuut meester in ons keelgat toen hun nummer 19 met name Den Dooven er geluidloos van onder muisde waarop gelukkig blonde Xavier met een ultieme voetreflex hun treffer voorkwam. Het hoge ritme hield aan en het spel ging vlug heen en weer. Mooi was het wel en zeker genietbaar.

In de 31e minuut kreeg De Mey goedkoop geel onder zijn natte neus geduwd voor een aanslag op onze stoere bink Michaël die er lang moest van bekomen. Er zou gescoord worden, dat voelde je zo aankomen gezien het vlottende combinatiespel dat telkens tot doelgevaar leidde.

In de 33e minuut brak Pieter-Jan de ban, en trok vanuit het middenveld richting de frontlinie. Hij bediende op sublieme wijze soldaat Mich die uit zijn loopgracht spurtte en met de pin uitgetrokken granaat het Wetterse doel deed ontploffen dat de zondagsbewakers van de buskruit afdeling van het nabijgelegen Recticel er alvast het alarm voor aanzette.

De 0 – 1 schitterde als nooit tevoren zelfs zonder zon. Onze Jari voelde, na het erop volgend gejuich, plots een felle pijn in de linker bil en vroeg om zijn vervanging die hij ook kreeg. In de plaats ervan deed een opnieuw verdienstelijke Maxime zijn intrede.

De rust kwam eraan en iedereen vluchtte naar de krappe kantine die bijna uit haar voegen barstte, om zich gedurende vijftien minuten te beschermen tegen de nijdige en felle wind. Het kwartier was vlugger om dan eerst gedacht.

En dus begon de tweede helft waarin we algauw met de ernst van de situatie werden geconfronteerd toen in de 49e minuut na een vlijmscherpe corner van De Vlieghere onze Niels op gevaar van beschadiging van lijf en leden ons staande hield met een kattensprong. Proficiat Niels voor uw opgemerkt optreden en alertheid.

Maar alertheid of niet, in de 59e minuut was het weer De Vlieghere die ons terug met beide voeten op de grond zette en onze droom op de overwinning aan flarden schoot. De 1 – 1 stond er maar beteuterd bij.

De partij bleef aanzienlijk spannend toen nu ook Maxime zich moest laten vervangen door ons Arijsken. En geloof het of niet maar ik zie ons Arijsken altijd liever spelen dan dat hij zijn speelminuten op de bank moet afwachten. Dus Tim kwam met veel zwier in de ploeg en ging door op zijn elan. Ook Wetteren-ten-Ede ging nog zwieriger door op zijn vechtlust en lukte zelfs zijn tweede van de namiddag toen Den Dooven, wat een naam zeg, ons zonder veel geluid flink te grazen nam en de 2 – 1 onherroepelijk op het scorebord prijkte. Paniek in ons kot zeg, want we stonden nu op achterstand. Met het steeds maar achtervolgend roofdier vanuit de Vlaamse Ardennen in onze rug, moesten we wel winnen. Waar we vroeger de kopjes naar beneden lieten zakken toen we achterstonden werd dat nu de rode lap voor onze Bambrugse stieren. Bambrugge greep Edeboys bij de keel en zelfs met het nadeel van de wind versaagden we niet. We zouden ze met huid en vel opvreten daar was geen ontkomen aan. Hitchkock was ondertussen begonnen aan het afsluiten van zijn thriller en had voor ons een happy-end bedacht, dankbaar dat we hem waren, want lees wat er nog volgde.

Twee minuten na hun 2 – 1 werd ons Arijsken die doorgebroken was tot in hun zestien genadeloos onder de zoden geschopt door oude bekende Tony Bontinck, ooit ploegmakker van onze Ruben in zijn periode van Standaard Wetteren. Michaël zette zich achter de elfmetertrap, na eerst wat hinderlijk gedoe van keeper Vispoel. Mich was echter niet uit zijn lood te slaan en dramde de gelijkmaker tegen de gelukkige netten. Het scorebord fleurde weer wat op.

Onze jongens duwden nu resoluut door op zoek naar de overwinningstreffer. Nils en Nikolas werden dubieus afgevlagd voor buitenspel maar dat deerde ons niet, we zouden en moesten winnen ondanks Den Dooven ons bijna de derde aansmeerde. Niels ontnam hem echter het zegegebaar door alweer een gevatte tussenkomst.

Minuut 77, Nikolas werd in stelling gebracht en haalde een kunstje uit zijn broekzak. Zijn harde knal werd echter gekraakt door Vispoel. In de recuperatie van de bal vond hij een tweede keer nog net dat kleine gaatje tussen de keeper en de doelpaal. Voor zijn wondermoment werd hij door de ganse ploeg bestormd alsof het een jonge bronstige hinde was. Zo werd hij geknuffeld. De 2 – 3 stond nu kaarsrecht zo fier als een gieter te pronken in onze ogen.

Edeboys was nog niet helemaal verslagen want het verzette hemel en aarde om weer gelijk te komen. Vier keer mochten ze na mekaar een hoekschop trappen waarop de hartslag van menig Bambrugs supporter in het rood opliep en voor onze jongens de alarmfase inging.

Maar de geel-zwarten begaven niet, meer zelfs door de vele counter mogelijkheden dat er ontstonden was er één waarop Brammeke het hazenpad koos. Terloops nog dit, Papa Frank ik heb het lang genoeg verzwegen maar het stond al in de krant dus schrijf ik het nu maar eens. Beste mensen Bram, onze echte TGV, gaat ons na al die jaren verlaten en koos voor onze voorlopige “vijand” en concurrent voor de titel Ardennen. Het is spijtig maar we begrijpen zijn situatie maar al te goed van dicht bij huis zijn. Het ga je goed man en bedankt voor de jaren die we van jou mochten genieten.

Bram stoof er in zijn bekende sneltreinvaart van onder en nam Vispoel geweldig te grazen en dropte daarna de 2 – 4 tegen de overgelukkige netten.

Edeboys lag verslagen op de grond te bekomen van hun nederlaag en begaven uiteindelijk voor de betere die wij waren. Spijtig voor hen, want ze deden meer dan hun best om ons het leven zuur te maken maar moesten in Bambrugge hun meester erkennen.

Nog zeven matchen te gaan vooraleer we het begeerde kroontje mogen opsteken. Ardennen blijft ons maar achtervolgen tot op één puntje. Verzwakken mogen we niet en hopelijk laten ook zij wel eens puntjes liggen wie weet?

Volgende week alweer een verplaatsing dit keer naar Lebeke-Aalst waar we nog een dik ei te pellen hebben van de vorige match. Supporters allen daarheen, laat onze kampioen niet in de steek want ze hebben onze aanmoedigingen en steun hard nodig.

Ik zal er alvast zijn met mijn geel sjaalken, u toch ook neem ik aan.

 

Tot zondag,

 

Uw verslaggever,

Yvan

 

Scheidsrechter: Dhr. Frank Bruggeman

Ploegopstelling: Wittebrood Niels, Tackaert Koen, Bauwens Jari, (33’ Seminck Maxime, 65’ Arijs Tim), Schamp Nikolas, Haegeman Pieter-Jan, (82’De Meerleer Tuur), Arnolis Xavier, Vyverman Sven, Keymolen Michaël, Thomaes Bram, Aelbrecht Tim, Van Poelvoorde Nils.

 

 

Laatste Nieuws

10/12 Afgelasting eerste ploeg

Het Organisatie Comité heeft beslist om voor zondag 10 december 2017 over te gaan tot een algemene afgelasting.

28/12 + 29/12 Indoor voetbalstage

8/10 Eerste ploeg PLOEGFOTO

8/10 Kern 1ste ploeg + Reserven 2017-2018

5/11 Eerste Footlunch

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone 053/62.74.00 Kantine

Phone0495/25.28.61 Jeugdcoördinator Geert

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be