De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0486/57.11.07:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Beste mensen, het is nu 21 december en de winter is begonnen. Gisteren was het nog 14 graden met een milde zon die verstoppertje speelde met een wit mooi wolkje. Het bijhorend zachte briesje was niet bij machte de bladerloze berkentakjes in beweging te brengen. Kortom een hele late of voor de optimisten een heel vroege lentedag. Het was dan ook een aangename uitstap naar onze Vlaamse Ardennen om van onze gebruikelijke voetbalzondagnamiddag te genieten. We wonnen een hard bevochten wedstrijd tot aan de laatste minuut om duimen en vingers van af te likken.

 

De partij startte aan een vlot tempo en een studieronde was niet nodig. Munkzwalm legde er direct de pees op en in de eerste minuut was er een dikke kans toen Roelandt plots in een gevaarlijke schietpositie stond. Zijn vlam ging echter nipt over. Onze geel-zwarte jongens waren direct op hun hoede en begrepen meteen dat het met Munkzwalm een gevaarlijke klant in huis had.

Beide ploegen schuwden de aanval niet, met een evenwichtig spelvertoon. Rond de 10e minuut schoof Tacki door op Nikolas die Arijs in schietpositie bracht. Tim’s raketje werd echter door keeper De Cubber van het ontstekings-mechanisme ontdaan en weg was onze eerste kans. Het was mooi om volgen omdat de ene na de andere aanval van beide ploegen elkaar snel opvolgden.

In de 12e minuut legde ons middenveld een mooi tafereeltje op de groene mat. De omlijsting ervan was voor Nikolas, die een hele boulevard voor hem alleen had. Hij stoof door en bediende tijdig Bram. Bram’s te hard gebakken vlaai vloog echter te pletter tegen de linkerpaal. Pech opnieuw voor onze eerste treffer. Nog geen drie minuten verder was het nu de beurt aan Munkzwalm om een doelpunt te wettigen. Immers spits Vleminck stond plots heel alleen aan het penaltypuntje en verstond het nog om het leder ver buiten te koppen. Het tweede kwartier moesten we overlaten aan de Vlaamse Ardennen ploeg. Het geluk was een beetje aan onze kant en Jari was soms de redder in nood dat het na dertig minuten nog steeds 0 – 0 stond.

Rond de 33e minuut moest Tim Aelbrecht zich laten vervangen door Pieter-Jan. De partij werd opnieuw in evenwicht gebracht waarbij we in de 37e minuut weer een dikke kans kregen voorgeschoteld. Immers Tacki bediende Nikolas op zijn wenken. Hij dwarste over het hele speelveld tot bij een aankomende Michaël. Onze gereputeerde buffel stampte met een harde kopstoot het witte ding naar de kooi van Munkzwalm waar keeper De Cubber met verschroeide vingertoppen het nog in hoekschop zweefde. Aan het applaus te horen dat Mich te beurt viel kon je alweer horen met hoeveel we waren afgezakt om onze ploeg te steunen. Steun die ze, gezien het matchverloop, tot aan de laatste minuut nodig zouden hebben.

Een vijftal minuten voor affluiten van de eerste helft mocht hun nummer 7, met name Soenens, langs de rechterzijde flagrant in twee meters buitenspel vertrekken door een flaterende grensrechter, die nog meerdere keren erna onbekwaam leek te zijn om de lijn te doen. Heel Bambrugge schraapte zijn keel grauw om dit onrecht aan te klagen. De man in het zwart, de heer Arijs moest dit ook gezien hebben maar gaf geen krimp. Foei meneer Arijs dat u dit toeliet. Het gevolg was dat Soenens prachtig Vleminck bediende en zijn pegel door Niels werd weg gestampt in de achterliggende weide. Twee minuten later zou zich het zelfde scenario opnieuw voordoen met diezelfde grensrechter in de hoofdrol. Als een domme ezel stootte hij dus voor de tweede keer tegen dezelfde steen waardoor de kale man het nu helemaal verkorven had bij de Bambrugse aanhang voor de rest van de match.

De heer Arijs floot de rust met een brilscore waar het voor vele Zwalmenaren    1 – 0 had moeten zijn, terwijl de onzen het graag andersom hadden gewild. Soit, de tweede helft begon even vlot als de eerste. Beide partijen begonnen aan de laatste vijfenveertig minuten van dit aflopend jaar alsof er hun leven van afhing.

Na nog geen vijf minuten verstuurde ons Brabants trekpaard Tim Arijs een heerlijke voorzet tot bij dat ander sterk buffeltje. Michaël trok zich nog eens op, schakelde naar een hogere versnelling en joeg het leder onheilspellend tegen de dwarslat. De 0 – 1 werd ons alweer niet gegund. Drie minuten daarna was het nu de beurt aan Nikolas om rakelings over te schieten na een alweer geslaagde collectieve aanval van onze grondtroepen.

Ook Munkzwalm bleef niet bij de pakken zitten en in de 53e minuut schilderden ze een listig tafereeltje in onze rechthoek waarbij hun spits Pieter Vleminck het op een blaadje kreeg aangeboden om te scoren. Jari Bauwens had het gevaar doorzien en smeet zich in laatste instantie voor de bal voor hij aan de rechterpaal de doellijn zou overschrijden. Oef, was me dat efkes bibberen zeg of we stonden op achterstand.

Het tweede kwartier was er eerder één voor ons. We stuwden verder door in het vijandige kamp en probeerden vooralsnog hun scalp mee te tronen naar onze Lindekouter. Dat was gisteren veel moeilijker dan eerst gedacht omdat het de voorbije weken veel vlugger geschiedde dan nu. Een tweetal dikke kansen kon ik nog noteren. Een fraaie kogel van Mich en een vuurpijl van Bram.

Vanaf de zeventigste minuut was het weer al Munkzwalm wat de klok sloeg. Van de Wattijne sneed tweemaal vlijmscherp door onze verdediging alsof het gekarnde boter was van een boerderij ergens rond de Lindekouter. Begeven deden we echter niet alhoewel die van de tegenpartij dachten dat ze ons op de knieën zouden krijgen. Sterke Xavier en zijn trawanten gaven geen krimp aan deze stormloop. Meer zelfs, in de 76e minuut zorgde een ommezwaai in het spelbeeld dat Bambrugge op voorsprong kwam. Simon had zich vrij gespeeld en bediende vliegensvlug Bram. Bram zag Mich aanstormen en bediende hem op gepaste wijze. Zijn bom zette het doel zo zwanger als maar kon terwijl de mazen van het net zo bol stonden van de ontstane druk. De zaligmakende treffer werd op een lang applaus onthaald. Wie had hier nog opgehoopt was de grote vraag die elke geel-zwarte fan voor onmogelijk achtte.

Munkzwalm ging in over-drive en ging met veel geweld voluit voor de gelijkmaker. De counter werd ons laatste redmiddel om de moeilijk verkregen voorsprong te vrijwaren. De schrik van de tegentreffer hadden Mich en de ondertussen ingekomen Nils Van Poelvoorde naast zich neergelegd en schiepen nog twee dikke kansen voor zichzelf. Dat lukte maar niet tot in de 84e minuut Brams TGV binnenliep en hem op de goede sporen zette. Zijn sneltrein vertrok als een pijl richting het eindstation van Munkzwalm. Nils was in het midden mee gevolgd en werd door Bram op gepaste wijze aangespeeld met een heerlijke kerstbal van jewelste. In één tijd poeierde Nils de 0 - 2 op de tabellen en kon met zijn geestdrift geen blijf meer.

Spel nu zeker gewonnen dachten we met zijn allen tot in de 88e minuut Soenens tegen prikte tot 1 – 2 en ons direct weer met beide voeten nuchter op de grond zette. Er moesten nog zeker drie minuten naspeeltijd worden bijgeteld wegens de vervangingen waardoor we nog vijf minuten in een echte orkaan terecht kwamen. Xavier en een hele meute helpers wisten niet waar eerst de gaten moesten gedicht worden. De overwinning was nabij toen de heer Arijs met een schelle fluittoon ons uit het lijden verloste voor de vrees van een gelijkspel.

Het was al donker toen onze moegestreden kameraden hun applaus kwamen opvragen bij hun trouwe fans. Toen we achteraf de einduitslag vernamen van onze mede-titelkandidaat Ardennen dat thuis niet verder raakte dan een gelijkspel, sprongen we een gat in de lucht van opluchting. We staan op kop.

Als dat geen mooi kerstgeschenk is van onze ploeg voor het bestuur, de trouwe fans en de ontelbare sympathisanten.

De winterstop gaat nu in. We staan waar we moeten staan en geven wat we bereikt hebben niet meer af, daar is geen sprake van.

Beste mensen, mag ik jullie allen van ganser harte een vrolijke Kerstdag en een gelukkig maar vooral gezond 2016 toewensen. De kers op de taart laten we best nog wat rijpen tot ergens eind April of eerder. Ik ben nu al verlekkerd op haar zoete en deugddoende smaak. Zou het niet mooi zijn dat we door de grote poort opnieuw in Eerste Provinciale konden voetballen. Dromen zijn niet altijd bedrog dus ik geloof in die innerlijke wens van velen onder ons.

Prettige feesten nog en…….

Tot in 2016.

 

Uw verslaggever,

Yvan.

 

Scheidsrechter: Dhr. Arijs Jan

Ploegopstelling: Wittebrood Niels, Arijs Tim (70’ Van Poelvoorde Nils), Tackaert Koen, Schamp Nikolas, Aelbrecht Tim (32’ Pieter-Jan Haegeman), Duchi Simon , Thomaes Bram (87’ Seminck Maxime), Arnolis Xavier, De Meerleer Tuur, Keymolen Michaël, Bauwens Jari .

 

    

Laatste Nieuws

KRCB bestaat 70 jaar!!!

13/06 DEMOTRAINING DEBUTANTJES

28/04 - 29/04 KAMPIOEN Reserven en A-Kern

 

 

1/5 Nieuwe kledingsponsor JAKO

29/04 KME  MACHELEN    -   KRC BAMBRUGGE       1    -    2

 

Drie weken geleden stonden we vijf punten achter op onze concurrenten Jong Zulte en Munkzwalm. We werden beschouwd als zijnde ‘dood en begraven’. Ze hadden echter niet goed de Bijbel gelezen waarin staat dat ooit de doden zullen verrijzen. Beide ploegen hadden ondertussen her en der wat van hun kampioenenpluimen verloren.

Lees meer...

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone053/62.74.00 Kantine

Phone0486/57.11.07 Jeugdvoorzitter Lieven Welleman

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be