De jeugdwerking is op zoek naar (gediplomeerde trainers). 0486/57.11.07:
Kom gerust onze spelers eens aanmoedigen op de terreinen van KRCB :

Volgens correct ingewonnen inlichtingen moet het van 1988 geleden zijn dat beide buurgemeenten nog eens tegen mekaar stonden voor een voetbaltreffen op onze Lindekouter. Het is dan ook wonderwel te begrijpen dat de laatste weken voor deze match het gespreksonderwerp van de dag, de spannende topper van 13 december was. In de cafés, de dagbladwinkel, de bakker en de beenhouwer werd over niks anders meer gesproken. Zelfs de mannen van de vuilniskar deden hun dienstronde in zwart en gele tenue om hun sympathie voor hun geliefde ploeg te tonen.

 

Onze kassiers, Bertje en Paul, waren dan ook zo fier als een gieter mij na de match te komen vertellen dat er meer dan 500 toeschouwers een entreekaartje gekocht hadden om te komen genieten van deze aangekondigde spektakelmatch. In het geval van Burst een zware nederlaag te moeten aanschouwen.

Ook een paar politiekers grepen hun kans om hun naambekendheid wat kracht bij te zetten door het schenken van een matchbal.

Trainer Luc Kiekens van de tegenpartij was de voorbije week op bezoek geweest om wat poolshoogte te komen nemen van ons spelconcept en trachtte ons systeem te ontwarren. Of hij er veel wijzer door geworden is, betwijfel ik uitgaande van de eindstand. Blijkbaar onvoldoende want na nog geen zestig seconden, u leest het goed, hing onze eerste kerstbol al te bengelen in de Burstse dennenboom. Het zou hier niet bij blijven want er zouden nog wat mooie glinsters te noteren vallen.

Zet je schrap en neem alvast de tijd voor het lezen van dit verslag want het was de moeite opnieuw.

Onze trainer Levi begon met dezelfde elf als vorige week, op één speler na want Jari Bauwens keerde terug voor een nochtans voorbeeldige Maxime Seminck. Een geoliede ploeg die de voorbije weken liefst zeventien doelpunten liet optekenen waartussen echt een paar beauty’s die gerust het doelpunt van de maand konden zijn in het programma Extra Time op de VRT, kwam meer dan gemotiveerd uit het kleedkamer.

Bambrugge startte slim en leep. Het had zijn zenuwen in het kleedhok achter gelaten wat niet kon gezegd worden van Burst. Het is niet anders te verklaren dan dat ze op hun benen stonden te trillen toen onze allereerste aanval in mekaar werd gestoken door een pracht van een voorzet van mijn Arijsken op Bram. Hij had het ganse seizoen nog nooit zo een kans gekregen om door zo een wankelende verdediging heen te slingeren als gisteren. Geen enkel strootje werd hem in de weg gelegd. Het was alsof de koning zijn intrede deed en iedereen neerboog voor deze oppermacht. Zelfs hun keeper was onderdanig en stond als een standbeeld aan de grond genageld. Ze stonden erbij en keken erna. Kiekens was om uit zijn vel te springen bij het zien van deze eerste gemakkelijke goal vanuit het pootje van Bram Thomaes. 1 – 0.

Een paar minuten later kroop enige angst in onze gelederen toen blonde Xavier zich mistrapte en Niels Dhaese er als een haas van onder trok en trachtte onze Niels te grazen te nemen. Jari probeerde nog tussen te komen maar ons Wittebroodje redde met een sublieme voetreflex hun eerste treffer.

Het werd stilaan duidelijk dat Bambrugge het grootste stuk van het laken voor zich opeiste en weinig deksel overliet voor Burst .

Rond de 20e minuut was Bram alweer bij de pinken en legde met enige vleierij mooi voor aan onze altijd hard werkende buffel van dienst met name Michaël Keymolen voor een eventuele tweede treffer. Er was geen twijfel mogelijk want als een bronstige stier buffelde hij de tweede tegen de weerspannige netten. 2 – 0. Het was raar om te aanschouwen op het scorebord, omdat na twintig minuten het paneel zogezegd 2- 20-0 toonde. Maar dat er nog doelpunten zouden vallen, daar hoefde niemand over te twijfelen. Nog geen minuut later deden zowel Bram als Mich hetzelfde maar dit keer zat Van Belle ertussen om het feestje niet te laten doorgaan. Gelukkig maar voor Burst want dan was de match helemaal gespeeld.

Rond de 24e minuut was het nu de beurt aan Burst om iets op het speelveld uit te tekenen dat het beschrijven waard was. De twee ex- Bambruggenaars Dries De Vis en Kim Deprez staken iets moois in mekaar. Préken liet zich nogal gemakkelijk vallen net voor onze zestien en versierde hierdoor een vrijschop. Lepe Vlaminck zette zich achter het kanon en verplichtte onze Niels tot een mistasten van de bal. Het ondertussen blauw gestampte gedoe ging tegen ons goesting rustig wat verpozing zoeken in ons doel. Het scorebord kon het nulletje van Burst vervangen door een vette één. 2 – 1, Nielske toch.                                   Die van Burst juichten, wij van onze kant waren een heel klein beetje kwaad op ons Wittebroodje. Zijn flatertje zou hij de komende minuten goedmaken met twee prachtreddingen.

Net op het halfuur leed onze Tuur balverlies en opnieuw was aalvlugge Dhaese ribbedebie. Niels was direct bij de pinken en stampte heerlijk met het linkerbeen het gevaar in hoekschop. Het bleef aldus 2 – 1.

De klok stond met de 34e minuut te flirten toen voor onze TGV Bram het moment was aangebroken om met een vlijmscherp “ Komen eten” mes door de Burstse boter te snijden. Hij kliefde door de verdediging alsof het wassen beeldjes waren en smakte de 3 – 1 onherroepelijk tegen de angstige netten. Frank, de papa van Bram zei me nog dat zoonlief deze morgen was opgestaan met buikgriep en zijn deelname aan de match twijfelachtig was. Ik heb daar niks van gemerkt behalve dat al twee mooie kerstballen in de kerstboom zijn naam droegen als geschenk aan zijn trouwe aanhang.

Net voor affluiten werd het nog eventjes bibberen voor ons, toen Nikolas zich misstapte en onze Niels verplicht werd met een enig mooie zweefsprong de hete brij van een lelijke vlaai van Van Wijnendaele uit zijn doel te ranselen.

De rust kwam eraan en onze voorzitter Stefan en zijn bestuur hadden commercieel nagedacht aangaande deze samenkomst met de buren. Naast de gebruikelijke kantine waren nog twee drankgelegenheden opgesteld. Ook aan de hongerige supporters was gedacht. De oudgedienden Ruben, Gregory en Jonas zorgen voor een hotdog kraam en verkochten worsten aan de lopende band.

De tweede helft startte met de inbreng van Nils Van Poelvoorde voor een schitterende Bram die “met vlinders?” in de buik de strijd moest staken.

Er waren nog geen drie minuten verlopen of Tacki beging een foutje net voor onze zestien. Opnieuw diende Vlaminck zich aan om de gevaarlijke vrijschop te trappen. Zijn trap was perfect voor een doelpunt maar helaas lag Wittebroodje in de weg die als op een prooi beluste arend het ganse gedoe tegen de paal te pletter sloeg. De stand wijzigde niet hoewel heel Burst er op hoopte.

In de 54e minuut pakte Van Wijnendaele geel voor een foutieve tussenkomst op Nikolas. Het moet gezegd en geschreven worden het was en het bleef een sportieve en faire match met een voortreffelijke leiding van het drietal.

Net voor het uur dachten we met zijn allen aan de vierde treffer van de namiddag. Een allesziende Tim Aelbrecht lanceerde Nikolas. Hij had een hele boulevard voor hemzelf en rende als een bezetene naar het vijandige doel. Keeper Vermeulen was hem net een fractie van een seconde te vlug af om de 4 – 1 op het scorebord te laten verschijnen.

In de 66e minuut beging een nochtans sterke Simon een penaltyfout op sluwe Vlaminck die als een stervende zwaan het groene gras opzocht. Arbiter Ottoy floot terecht voor penalty en Norbert Haba-Koli ook een ex-Bambrugge product kweet zich van zijn taak als penaltytrapper. Hij vlamde naar doel maar het zogezegd gemaakte doelpunt vloog tegen de paal en ketste terug in het veld. De ganse Burstse ploeg was hierdoor plots het Noorden kwijt en wij konden ten aanval trekken met liefst 3 aanvallers en 1 verdediger als te nemen hindernis. Het werd nog moeilijk om te kiezen wie zou scoren maar uiteindelijk was het Michaël die de vraag beantwoordde met een schicht van een schot tegen de wanhopige netten. 4 – 1 daar waar het altijd 3 – 2 had moeten zijn. Het kan “verkeeren” schreef Brederode eeuwen geleden maar dat was dan voor Burst bedoeld en zeker niet voor ons.

De troosteloze kopjes van de buren begonnen één voor één naar beneden te hangen. Bij ons stond de blijheid op alle gezichtjes te lezen.

In de 74e minuut werd een fel gesmaakte Arijs vervangen door Pieter-Jan Haegeman. De vechtlust en kampgeest smolt als sneeuw voor de zon bij onze buren en ze waren rijp voor de slachtbank. Slachter van dienst was Xavier die na een prachtvoorzet van Michaël met zijn goudgele kop de beer van Burst geschoten had. 5 – 1. Lange Walter legde nog wat meer zout in de wonde van de jongens uit Burst door iedereen met een geel zwart verleden op te hitsen tot het zingen van het lijflied “dit is een oefenmatch, dit is een oefenmatch”. De supporters van de tegenpartij vonden het maar niks en gaapten meesmuilend de fiere zangers aan.

Net voor affluiten van deze uitzonderlijke match was ons Tackaertjen nog eens uit zijn verdediging weggeslopen op oorlogspad dat al redelijk wat geleden had van de voorbije aanvalsstormen. Het gekozen hazenpad liep ten einde aan het cornerpunt waarna hij gedwee nog eens voorzette op vriend en topscorer voor Bambrugge met name de heer Keymolen Michaël. Zijn patat werd in een diepvries frietzakje gedaan als aandenken voor de ploeg uit Burst.  6 – 1. Jawel beste lezers, u leest het goed het was zes één geworden.

Al glijdend en achternagezeten door een meute ploegmakkers kwam hij naar de tribune om zijn meer dan verdiend applaus vragen. Het lange handgeklap was een eerbewijs voor zijn vechtlust en die van zijn medematen.

Een goed leidende man in het zwart floot daarna de partij af alwaar het in de geschiedenisboeken zal geboekstaafd worden in de categorie “Veldslagen op het Groeninge veld van de Lindekouter 2015”. In Burst denken ze eraan een begrafenisregister aan te leggen op het Gemeentehuis als herinnering aan de verloren tweestrijd.

Trainer Kiekens was zo aangedaan en terneergeslagen dat we de brave man niet meer gezien hebben in onze kantine die bijna uit zijn voegen barstte. Het bier stroomde als beken door de dorstige en gulzige kelen terwijl DJ Neal met zijn discobar tot in de late uurtjes het overwinningsfeest opluisterde.

Voetbal een feest, wie daaraan twijfelt is nog nooit op de Lindekouter geweest. Kom alvast eens kijken en overtuig u van dit wervelend feest. U zal er tevreden vertrekken.

In het Nieuwsblad staat in het vet en met hoofdletters gedrukt: “ Bambrugge geeft Burst een afstraffing”. Sorry jongens maar dat is de waarheid na twee confrontaties tegen jullie. We zijn beter. Alvast bedankt voor uw komst en behouden thuiskomst. Het likken van de zware verwondingen aan de geschoten beer laten we best aan u over.

De rust zal terugkeren in Bambrugge en omstreken. De bakker bakt weer brood als voorheen, de beenhouwer draait opnieuw zijn worsten en in de dagblad-winkel gaan de gazetten weer vlot van de toonbank. Maar van één zaak ben ik zo zeker als maar kan. In de cafés zullen de gesprekken over deze spektakel-match allicht nog blijven duren en geraken ze er niet uitgeklapt over. Tot de volgende confrontatie misschien zelfs al duurt het nog bijna dertig jaar.

Nog een laatste woordje voor mijn vriend Freek Hostens, gewaardeerd ex-doelman van KRC Bambrugge en nu keeperstrainer bij Burst. Freek jongen, ik vernam gisteren toevallig uit jouw mond dat jij de verslaggever bent voor KFCO Burst. Ik zou niet graag in uw plaats zijn om zo een verslag over uw ploeg te moeten neerpennen. Mag ik u de raad geven als zevenjarige verslaggever van mijn KRC Bambrugge, het verslag kort en bondig te houden. Ik spreek uit ervaring en ook Bambrugge moest als eens zwaar de zure kelk tot op de bodem ledigen in het verleden. Een paar regeltjes volstaan dan want anders kan je zonder je het weet de pijn nog erger maken dan ze als is. Ik kijk in ieder geval uit naar uw verslag. Het allerbeste nog met jouw KFCO Burst en tot later eens.

Volgende week de uitmatch op Munkzwalm. Supporters allen daarheen want onze jongens hebben ons broodnodig. Wij als twaalfde man dragen eveneens ons steentje bij voor het volksfeest eind April 2016.

Nog een leuke week verder en………..

Tot zondag,

Uw verslaggever,

Yvan.

 

 

Scheidsrechter: Dhr. Ottoy Yannick

Ploegopstelling: Wittebrood Niels, Arijs Tim (74’ Pieter-Jan Haegeman), Tackaert Koen, Schamp Nikolas, Aelbrecht Tim (83’ Seminck Maxime), Duchi Simon , Thomaes Bram, (46’ Van Poelvoorde Nils), Arnolis Xavier, De Meerleer Tuur, Keymolen Michaël, Bauwens Jari .

 

 

Ander nieuws uit Erpe-Mere

Onze Jeugdploegen

Contact

Phone053/62.74.00 Kantine

Phone0486/57.11.07 Jeugdvoorzitter Lieven Welleman

Phone0478/42.31.87 TVJO Jens Vanderghote

email info@racingbambrugge.be

web www.racingbambrugge.be

© 2018 RacingBambrugge   |  Bezoek ons op www.RacingBambrugge.be